Τι συμβαίνει στην αρχιτεκτονική όταν πράκτορες ΤΝ και ρομπότ μπορούν να ενεργούν για λογαριασμό ανθρώπων; Το Proxy Society διερευνά πώς κτίρια και δημόσιοι χώροι μπορούν να στηρίζουν ανατεθειμένη συμμετοχή διατηρώντας κατανοητή εξουσιοδότηση, ισότιμη πρόσβαση και ουσιαστική ανθρώπινη παρουσία.
ΘΕΣΗ / 001
ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΠΡΟΤΑΣΗ
Ένας εκπρόσωπος μπορεί να μειώσει άσκοπες μετακινήσεις, αναμονή ή διοικητικά εμπόδια. Όμως τα κτίρια δεν πρέπει σιωπηλά να βελτιστοποιούνται για αυτόματες συναλλαγές εις βάρος όσων φτάνουν αυτοπροσώπως. Η έρευνα αντιμετωπίζει απουσία και παρουσία ως σχεδιαστικές συνθήκες που πρέπει να μένουν συμβατές.
Q01Πώς πρέπει ένα κτίριο να διακρίνει ανθρώπινο επισκέπτη από εξουσιοδοτημένο τεχνητό εκπρόσωπο;
Q02Ποια χωρικά όρια πρέπει να μπορεί να διασχίσει ένας πράκτορας και πώς γίνεται κατανοητή η εξουσιοδότηση;
Q03Πότε βελτιώνει η συμμετοχή μέσω ανάθεσης την πρόσβαση και πότε αδειάζει την ουσιαστική ανθρώπινη παρουσία;
Q04Πώς μπορούν τα κτίρια να υποστηρίζουν απουσία χωρίς να κάνουν τη φυσική παρουσία προνόμιο;
Q05Ποιος απορροφά συμφόρηση, εργασία επαλήθευσης, επιτήρηση και συντήρηση που δημιουργεί η αυτοματοποιημένη ευκολία;
Q06Ποιοι χώροι πρέπει σκόπιμα να αντιστέκονται σε δράση εκπροσώπων για να διατηρούν φροντίδα, ησυχία, οικολογία, παιχνίδι ή οικειότητα;
03 ΕΡΕΥΝΗΤΙΚΕΣ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΕΙΣ
Το έργο ρωτά ποιες χωρικές αποφάσεις αλλάζουν όταν η ανατεθειμένη δυνατότητα δράσης μπαίνει σε κτίρια, θεσμούς και δημόσια ζωή· δεν αποσκοπεί στη διακόσμηση της ΤΝ με αρχιτεκτονική.
Όταν η συμμετοχή μπορεί να ανατεθεί, η αρχιτεκτονική πρέπει να απαντήσει νέο ερώτημα: για τι αξίζει ακόμη η φυσική παρουσία; Στόχος είναι να γίνεται δυνατή η απουσία χωρίς υποβάθμιση του δικαιώματος άφιξης, παραμονής και συμμετοχής αυτοπροσώπως, χωρίς προνομιακή μεταχείριση της παρουσίας.
Είσοδοι, ανελκυστήρες, διάδρομοι υπηρεσίας, θυρίδες και κατώφλια μπορούν να γίνουν ρητές διεπαφές ανάμεσα σε ανθρώπινη εξουσιοδότηση και δράση μηχανών. Η ρομποτική υποδομή αντιμετωπίζεται ως σχεδιαστική υπόθεση προς δοκιμή, όχι προκαθορισμένη λύση.
Οι τόποι φέρουν ήδη συλλογικές προθέσεις όπως δημόσια πρόσβαση, καθαρό νερό, προσβασιμότητα, ασφάλεια και οικολογική προστασία. Το Proxy Society ρωτά πώς παραμένουν ενεργές καθώς αυτοματοποιημένα συστήματα διαπραγματεύονται όλο και περισσότερο πρόσβαση, κίνηση και πόρους.
ΔΙΔΑΚΤΟΡΙΚΟΣ ΠΙΛΟΤΟΣ / ΚΤΙΡΙΟ ΠΟΛΙΤΩΝ
Μια πανεπιστημιακή βιβλιοθήκη ή κοινοτικό κέντρο γίνεται ζωντανό εργαστήριο. Κάποιος αναθέτει οριοθετημένη εργασία, όπως κράτηση αίθουσας, παραλαβή αντικειμένου ή επικοινωνία ανάγκης πρόσβασης. Το αρχιτεκτονικό ερώτημα είναι πού αρχίζει, στενεύει, γίνεται ορατή και επιστρέφει στον άνθρωπο η εξουσιοδότηση.
Ανθρώπινη βούληση και παρουσία φτάνουν μαζί. Το προσωπικό συνάγει ταυτότητα, εξουσιοδότηση και εξαιρέσεις από τη συνάντηση.
Το κτίριο πρέπει να διακρίνει ποιος ανέθεσε, τι επιτρέπεται, τι λήγει και πότε απαιτείται επιστροφή σε άνθρωπο.
Άνθρωπος, εκπρόσωπος ή πάροχος υπηρεσίας φτάνει στο όριο του κτιρίου.
Ο τόπος ελέγχει σκοπό και εξουσιοδότηση χωρίς υπερβολική επιτήρηση.
Οι άδειες γίνονται πιο συγκεκριμένες όσο ο δρων προχωρά στον κοινό χώρο.
Αντικείμενα, πληροφορίες ή ευθύνη μεταβιβάζονται σε ρητό χωρικό όριο.
Το σύστημα επιστρέφει την πατρότητα της πράξης σε άνθρωπο όταν αυξάνονται συνέπειες, ασάφεια ή σύγκρουση.
ΜΕΘΟΔΟΣ / ΕΡΕΥΝΑ ΜΕΣΩ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΥ
Η δοκιμή είναι απλή: μπορεί η έρευνα να εντοπίσει χωρική σχεδιαστική απόφαση που αλλάζει το αποτέλεσμα; Αν η απάντηση είναι μόνο καλύτερη ειδοποίηση ή διεπαφή, δεν είναι ακόμη αρχιτεκτονική έρευνα.
Κατέγραψε πώς άνθρωποι, προσωπικό, παραδόσεις, κρατήσεις και εξαιρέσεις κινούνται ήδη σε πραγματικό κτίριο.
Μετάφρασε εξουσιοδότηση, αναμονή, μεταβίβαση, πρόσβαση και σύγκρουση σε κατόψεις, τομές και χωρικά διαγράμματα στον χρόνο.
Παράγαγε εναλλακτικές διατάξεις κατωφλιών και κυκλοφορίας, πέρα από την αλλαγή του λογισμικού.
Κατασκεύασε χωρικά πρωτότυπα σε φυσική κλίμακα ή σαφώς σκηνοθετημένα, που κάνουν την ανατεθειμένη εξουσιοδότηση ορατή και δοκιμάσιμη.
Δοκίμασε την ανάθεση στην ΤΝ έναντι συνήθων κρατήσεων, σταθερού αυτοματισμού και ανθρώπινης βοήθειας ώστε να απομονωθεί τι αλλάζει πράγματι η αρχιτεκτονική.
Μέτρησε πρόσβαση, σφάλματα, παρέμβαση προσωπικού, συγκρούσεις κίνησης, κατανόηση, αξιοπρέπεια και αντιληπτό έλεγχο.
ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΙΚΗ ΣΥΜΒΟΛΗ
Το έργο πρέπει να παράγει περισσότερα από πλαίσιο ηθικής πρακτόρων. Πρέπει να αφήσει χωρικά τεκμήρια, δοκιμασμένες διατάξεις και αρχιτεκτονική γνώση που ενημερώνει πραγματικά κτίρια.
Δοκιμασμένο λεξιλόγιο για εισόδους εκπροσώπων, κοινά κατώφλια, ζώνες μεταβίβασης, περιοχές ανθρώπινης προτεραιότητας και κυκλοφορία μηχανών.
Καθοδήγηση βασισμένη σε τεκμήρια για το πότε η αρχιτεκτονική πρέπει να χωρίζει, να συνδυάζει ή να αρνείται ανατεθειμένη δραστηριότητα.
Σύντομες ταινίες παρατήρησης που καταγράφουν αναμονή, παρανόηση, διακοπή, βοήθεια και άτυπη συνάντηση ως χωρικά φαινόμενα.
Πειράματα σε κλίμακα 1:1 ή σε πραγματικό πλαίσιο που επιτρέπουν στους συμμετέχοντες να βιώσουν εναλλακτικές διατάξεις πριν την εφαρμογή.
Πλαίσιο για την απόφαση πότε η απουσία αρχιτεκτονικής παρέμβασης είναι προτιμότερη από νέα τεχνική υποδομή.
ΕΡΕΥΝΗΤΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ
Η ΤΝ βοηθά κάποιον να επιλέξει αγορές, αποταμίευση και επενδύσεις. Το ερώτημα ξεκινά ως σχεδιασμός αλληλεπίδρασης.
Η ΤΝ περνά από συμβουλή σε δράση. Το πρόβλημα γίνεται ανάθεση, εξουσιοδότηση και κοινωνικό νόημα.
Η ανατεθειμένη δράση εισέρχεται σε κοινά κτίρια, δρόμους και θεσμούς. Η εξουσιοδότηση αποκτά φυσικό όριο.
ΥΠΑΡΧΟΝ ΥΛΙΚΟ ΤΟΥ PROXY SOCIETY
Το Swimmable Cities αντιμετωπίζει καθαρό νερό και σωματική δημόσια πρόσβαση ως αστική συνθήκη. Το WiFi.ee αντιμετωπίζει τη συνδεσιμότητα ως κατανοητή δημόσια υποδομή. Το Human Intent επεκτείνει την ανατεθειμένη δυνατότητα δράσης σε κτίρια, οικολογικές εντολές και τόπους αναγνώσιμους από μηχανές.
Πέρασε από την εύρεση τόπων κολύμβησης στο τι κάνει ένα παραλιακό ή παραποτάμιο μέτωπο αληθινά προσβάσιμο, υγιές και άξιο κατοίκησης.
ΑΝΟΙΞΕ ΤΗΝ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ →Πέρασε από περιγραφή υποδομής στη μελέτη του πού μπορούν οι άνθρωποι πράγματι να καθίσουν, να συνδεθούν, να βοηθηθούν και να μείνουν χωρίς εμπόδια.
ΑΝΟΙΞΕ ΤΗΝ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ →Πέρασε από άδειες πρακτόρων σε φυσικά κατώφλια, ζώνες ανθρώπινης προτεραιότητας και τόπους που φέρουν διαρκείς δημόσιες εντολές.
ΑΝΟΙΞΕ ΤΗ ΘΕΣΗ →ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΙΚΗ ΕΡΕΥΝΗΤΙΚΗ ΘΕΣΗ
Το Proxy Society αντιμετωπίζει την αρχιτεκτονική ως μέσο διακυβέρνησης της ανατεθειμένης δυνατότητας δράσης. Η έρευνα ρωτά πώς πρόσβαση, εξουσιοδότηση και μεταβίβαση γίνονται χωρικά κατανοητές, προστατεύοντας την άμεση συμμετοχή των ανθρώπων στους τόπους που μετρούν.
ΣΥΖΗΤΗΣΕ ΤΗΝ ΕΡΕΥΝΑΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΟ PROXY SOCIETY