Ένα φουαγιέ γίνεται διαπραγμάτευση ανάμεσα στη σωματική άφιξη και την άφιξη μέσω ανάθεσης.
Η ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΙΚΗΤΗΣ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣ
Αν η ΤΝ μπορεί όλο και περισσότερο να παρίσταται, να διαπραγματεύεται και να ενεργεί για εμάς, τι κάνει τη φυσική παρουσία επιλογή που αξίζει και πώς πρέπει να ανταποκριθεί η αρχιτεκτονική;
ΘΕΣΗ
Η ΤΝ μπορεί όλο και περισσότερο να είναι παρούσα για εμάς.
Η αρχιτεκτονική ξεκινά όπου επιλέγουμε ακόμη να είμαστε οι ίδιοι παρόντες.
ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΙΚΟ ΕΡΩΤΗΜΑ
Τι κάνει την παρουσία επιλογή που αξίζει;
Το έργο ρωτά πώς η παρουσία μέσω εκπροσώπου αλλάζει αξία, σχεδιασμό και κοινωνικό ρόλο του φυσικού χώρου. Αντί για ΤΝ ως πρόσθετο επίπεδο στα κτίρια, αντιμετωπίζει την εκπροσώπηση ως πίεση που αναδιοργανώνει κατώφλια, αναμονή, συνάθροιση, εργασία, μάθηση, φροντίδα και φιλοξενία.
ΧΩΡΙΚΗ ΦΑΝΤΑΣΙΑ
Τρεις αρχιτεκτονικές σκηνές
Μια αίθουσα διδασκαλίας, ένα στούντιο ή φόρουμ πολιτών φιλοξενεί παρόντα σώματα μαζί με εκπροσωπούμενους συμμετέχοντες.
Το σπίτι γίνεται τόπος από όπου κάποιος στέλνει παρουσία μέσω εκπροσώπου σε εξωτερικά συστήματα.
ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΙΚΕΣ ΘΕΣΕΙΣ
Από την αλληλεπίδραση στη χωρική τάξη
Η έρευνα γίνεται αρχιτεκτονική όταν περνά από τους καλούς τρόπους σε δωμάτια, θεσμούς, κυκλοφορία, διεπαφές, κατώφλια και σωματικές συνθήκες συμπαρουσίας.
Η παρουσία μέσω εκπροσώπου είναι χωρική
Ο εκπρόσωπος αλλάζει την επικοινωνία και αναδιοργανώνει πού χρειάζεται να πάνε οι άνθρωποι, πόσο μένουν, ποιες συναντήσεις απαιτούν ακόμη σωματική παρουσία και πώς οι θεσμοί σκηνοθετούν συμμετοχή.
Η αρχιτεκτονική αρχίζει όπου τελειώνει η αποδοτικότητα
Καθώς οι μηχανές απορροφούν εργαλειακές εργασίες, η αξία της αρχιτεκτονικής μπορεί να μετατοπιστεί από αποδοτική διεκπεραίωση ανθρώπων προς επιθυμητή, κατανοητή και ανθρώπινη συμπαρουσία.
Η παρουσία έχει αρχιτεκτονικές διαβαθμίσεις
Η συμμετοχή δεν είναι πια δυαδική. Τα κτίρια θα φιλοξενούν συνδυασμούς άμεσης παρουσίας, εκπροσωπούμενης παρουσίας, απομακρυσμένης παρατήρησης, μερικής συμμετοχής και στρατηγικής απουσίας.
Ο ανθρωποκεντρικός χώρος είναι σχεδιαστικό κριτήριο
Η γενεαλογία του Aalto μετρά ως σύστημα αξιών: ζεστασιά, απτικότητα, κλίμακα, φως, κοινωνική ηπιότητα, απόσυρση και σωματική άνεση γίνονται κριτήρια αξιολόγησης της αρχιτεκτονικής σε συνθήκες εκπροσώπησης.
Ο AALTO ΩΣ ΑΞΙΑΚΗ ΓΕΝΕΑΛΟΓΙΑ
Η ανθρωποκεντρική αρχιτεκτονική είναι σύστημα αξιών, όχι το ιστορικό αντικείμενο.
Η αναφορά στον Aalto θεμελιώνει το έργο σε ζεστασιά, απτικότητα, κλίμακα, φως, κοινωνική ηπιότητα, απόσυρση και σωματική άνεση. Καθώς οι μηχανές απορροφούν εργαλειακή δραστηριότητα, η αρχιτεκτονική ίσως κρίνεται περισσότερο από το αν δημιουργεί τόπους που οι άνθρωποι πράγματι θέλουν να κατοικούν μαζί, παρά από την αποδοτική διεκπεραίωσή τους.
ΤΥΠΟΛΟΓΙΕΣ
Όπου το Proxy Society συναντά την αρχιτεκτονική
Φουαγιέ, γκισέ υπηρεσιών, αίθουσες αναμονής και θεσμικές είσοδοι θα διαμεσολαβούν όλο και περισσότερο ανάμεσα σε παρόντες και απόντες που ενεργούν μέσω διαπιστευτηρίων, συσκευών ή πρακτόρων.
Αίθουσες διδασκαλίας, στούντιο, αίθουσες συναντήσεων και φόρουμ πολιτών θα χρειάζονται νέα πρωτόκολλα μεικτής συμμετοχής: ποιος είναι πράγματι παρών, ποιος εκπροσωπείται και πώς σκηνοθετείται χωρικά η εξουσιοδότηση.
Τα σπίτια μπορεί να γίνουν τόποι αποστολής εκπροσώπων προς εργασία, φροντίδα και διοίκηση, εγείροντας ερωτήματα ιδιωτικότητας, τριβής, χώρου υποβάθρου και επιλεκτικής προσοχής.
Οι πιο ανθεκτικοί στην ανάθεση χώροι ίσως είναι εκείνοι όπου καθησυχασμός, αφή, μαρτυρία και φιλοξενία μετρούν περισσότερο. Αυτή η αντίσταση είναι αρχιτεκτονικά σημαντική.
ΣΥΓΓΕΝΙΚΗ ΠΡΟΤΑΣΗ
Η αρχιτεκτονική μπορεί να γίνει μέρος του πλαισίου διακυβέρνησης που διατηρεί την ανθρώπινη βούληση.
Κυκλοφορία ρομπότ, είσοδοι εκπροσώπων, άδειες αναγνώσιμες από μηχανές και ζώνες ανθρώπινης προτεραιότητας ξεπερνούν την τεχνική υποδομή. Μπορούν να εκφράζουν φυσικά ποιες προθέσεις επιλέγει να διατηρήσει μια κοινωνία.
ΕΡΕΥΝΗΤΙΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ
Αρχιτεκτονική μέσω έρευνας πεδίου, ταινιών και πρωτοτύπων
Παρατήρησε γραφεία, αίθουσες αναμονής, σχολεία, σπίτια, περιβάλλοντα υπηρεσιών και χώρους πολιτών. Χρησιμοποίησε συνεντεύξεις, ταινίες και χαρτογράφηση συμπεριφοράς για να κατανοήσεις τι κάνει σήμερα κοινωνικά και αρχιτεκτονικά η φυσική παρουσία.
Ιχνηλάτησε πού συστήματα ΤΝ ήδη μιλούν, προγραμματίζουν, αγοράζουν, διαπραγματεύονται, φιλτράρουν και αποφασίζουν για ανθρώπους, κι έπειτα χαρτογράφησε δωμάτια, γκισέ, ουρές, γραφεία και συναντήσεις που μετατοπίζουν ή μετασχηματίζουν αυτές οι πράξεις.
Σχεδίασε και δοκίμασε δωμάτια, κατώφλια και θεσμικές καταστάσεις για μεικτή συμμετοχή ανθρώπων και εκπροσώπων. Δούλεψε με κατόψεις, τομές, διεπαφές, έπιπλα, σήμανση, σενάρια και τμήματα σε κλίμακα 1:1.
Σύγκρινε πρωτότυπα με ποιοτική ανατροφοδότηση, παρατήρηση συμπεριφοράς και αρχιτεκτονική ανάγνωση, κι έπειτα σύνθεσε αρχές ανθρωποκεντρικής αρχιτεκτονικής σε συνθήκες παρουσίας μέσω εκπροσώπου.
ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ
Τι πρέπει να παράγει η διδακτορική διατριβή
O01Εννοιολογικό πλαίσιο για την παρουσία μέσω εκπροσώπου ως αρχιτεκτονική συνθήκη
O02Σύνολο αρχιτεκτονικών τυπολογιών και σεναρίων για μεικτή συμμετοχή ανθρώπων και εκπροσώπων
O03Σχεδιαστικές αρχές για χώρους παρουσίας από επιλογή, όπου το να είσαι εκεί ακόμη μετρά
O04Υβριδική μέθοδος που συνδυάζει αρχιτεκτονική, σχεδιασμό αλληλεπίδρασης, εθνογραφία, κινηματογράφηση και χωρική πρωτοτυποποίηση
ΑΝΟΙΧΤΑ ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ
Ερωτήματα που μένουν αρχιτεκτονικά ζωντανά
Q01Αν πράκτορες μπορούν να παρίστανται, να διαπραγματεύονται και να ενεργούν για εμάς, ποιες μορφές χώρου γίνονται πιο πολύτιμες ακριβώς επειδή συγκεντρώνουν σώματα αντί να διεκπεραιώνουν συναλλαγές;
Q02Πώς αλλάζουν η παρουσία μέσω εκπροσώπου και η ενεργή απουσία κατώφλια, αναμονή, συνάθροιση, φιλοξενία, εργασία, μάθηση και φροντίδα;
Q03Ποιες αρχιτεκτονικές ποιότητες στηρίζουν παρουσία από επιλογή: χώρους που οι άνθρωποι ακόμη θέλουν να κατοικούν, επειδή προσφέρουν σωματική, κοινωνική και συναισθηματική αξία που δεν αντικαθίσταται με ανάθεση;
Q04Πώς πρέπει η αρχιτεκτονική να αποκαλύπτει, να σκηνοθετεί ή να περιορίζει συμμετοχή απόντων ανθρώπων μέσω αυτόνομων εκπροσώπων;
ΠΡΟΤΑΣΗ
Ο εκπρόσωπος είναι η τεχνολογική αλλαγή. Η ανθρώπινη παρουσία είναι το αρχιτεκτονικό ερώτημα.
Το στοίχημα της διατριβής είναι ότι η άνοδος των εκπροσώπων διατηρεί τη σημασία της αρχιτεκτονικής και κάνει ξανά ορατή τη χωρική, κοινωνική και αισθητηριακή αξία του να είμαστε μαζί κάπου.