Jak łatwo dwoje nieznajomych może tu zacząć interakcję?
KONCEPCJA BADAWCZA / MAPA ARCHITEKTURY
SYS: PROXY SOCIETY / FIELD: PRZESTRZEŃ SPOŁECZNAPRZEPUSZCZALNOŚĆSPOŁECZNA
ARCHITEKTURA / PRZYPADKOWE ODKRYCIA / INTERAKCJE NIEZNAJOMYCH
Mapa miejsc, gdzie architektura pomaga nieznajomym przestać być nieznajomymi.
PROPOZYCJA
Większość map mówi, gdzie coś jest.
Ta pyta, co prawdopodobnie wydarzy się tam między ludźmi.
MAPA
Mierz społeczne działanie architektury.
Ruch pieszy mówi, ile ciał przechodzi przez miejsce. Oceny mówią, czy ludziom podobał się lokal. Żadne z nich nie mówi, czy architektura tworzy chwile, w których nieznajomi mogą swobodnie się zauważyć, podejść i porozmawiać.
WARSTWA MAPY 01 / CZĘSTOŚĆ SPOTKAŃZnaczące spotkania na godzinę
Mapa wyrasta z powtarzanych obserwacji życia, a nie jednorazowej opinii o miejscu.
JEDNOSTKA ANALIZY
Podstawową jednostką jest zdarzenie między ludźmi, a nie budynek.
Każde spotkanie można powiązać z warunkiem przestrzennym, który je ułatwił, utrudnił lub po prostu umożliwił. Architektura staje się obserwowalna przez to, co ludzie rzeczywiście w niej robią.
HIPOTEZA PRZESTRZENNA
Ci sami ludzie. Inne pomieszczenie. Inne prawdopodobieństwo.
CO ŚLEDZIĆ
Od odczucia do zmiennych architektonicznych
Czy przestrzeń daje ludziom przyzwolenie i powód, by zostać?
Czy pomieszczenie jest wygodne, dostosowane do ciała i łatwe do zamieszkiwania?
Czy otoczenie zaprasza do uwagi, odkrywania lub rozmowy?
Czy samotność tutaj może dawać oparcie zamiast poczucia wystawienia na widok?
Ile znaczących spotkań przypada na godzinę spędzoną tutaj?
SCHEMAT OBSERWACJI
Zapisuj architekturę wokół spotkania.
Chodzi o zebranie wystarczającej liczby uporządkowanych obserwacji, by wzorce przestrzenne mogły wyłonić się w kawiarniach, muzeach, bibliotekach, stacjach, dziedzińcach, ulicach i progach, a nie o sprowadzenie spotkania do oceny.
V01rodzaj progu
V02orientacja siedzisk
V03odległość między ludźmi
V04niejednoznaczność wnętrze / zewnętrze
V05widoczność
V06światło
V07hałas
V08aktywność
V09zagęszczenie
V10czas
V11pogoda
V12czas pozostawania
WYZNACZANIE TRAS
Mapy obecnie optymalizują odległość. Mogłyby optymalizować możliwości.
Trasa może zmieniać się zależnie od tego, czego człowiek chce od miasta: spokoju, samotności, pracy, ciekawości, ciepła lub większej szansy na niespodziewaną rozmowę.
METODA TERENOWA
Buduj ją stopniowo: jedno miasto, jeden spacer i jedno spotkanie naraz.
01OBSERWUJ
Spaceruj, siadaj i pozostawaj w celowo zróżnicowanych warunkach przestrzennych.
↓
02ZAPISUJ
Zapisuj miejsce, czas, zmienne architektoniczne, spotkanie, jego głębię i to, czy kontakt trwał dalej.
↓
03POWTARZAJ
Wracaj o różnych porach, by jedna udana rozmowa nie stała się fałszywym twierdzeniem architektonicznym.
↓
04PORÓWNUJ
Szukaj układów przestrzennych, które wielokrotnie zwiększają lub tłumią interakcję.
↓
05MAPUJ
Przekształć obserwacje w nawigowalną warstwę przepuszczalności społecznej w mieście.
DLACZEGO PROXY SOCIETY
Gdy delegujemy coraz więcej instrumentalnych interakcji, przypadkowy ludzki kontakt staje się pytaniem projektowym.
Proxy Society pyta, co się dzieje, gdy maszyny coraz częściej działają, negocjują i komunikują w naszym imieniu. Mapa przepuszczalności społecznej bada pytanie uzupełniające: gdy wybieramy fizyczną obecność, jaka architektura czyni ją społecznie znaczącą?
PYTANIA BADAWCZE
Pytania, na które mapa mogłaby odpowiedzieć
Q01Które układy przestrzenne najpewniej pozwalają nieznajomym zacząć rozmowę?
Q02Czy siedzenie przy krawędzi sprzyja znaczącym spotkaniom bardziej niż otwarte place?
Q03Które progi tworzą użyteczne chwile wahania, czekania i wzajemnej widoczności?
Q04Czy można mierzyć ludzkie ciepło i przepuszczalność społeczną bez ich spłaszczania?
Q05Które trasy maksymalizują przypadkowe odkrycia bez zamieniania ludzkiego kontaktu w teatr optymalizacji?
Q06Czy można mapować miasto według prawdopodobieństwa, że spotka cię coś niespodziewanego?
ZMIANA
Od „Dokąd chcesz iść?” do „Co chcesz, by spotkało cię po drodze?”
Mapa jest narzędziem badawczym, krytyką architektoniczną i potencjalnie nową warstwą nawigacji.
Przeczytaj „Architekturę obecności”